Wierszykowo - internetowa twórczość literacka

Atrakcyjną miniaturę ogrodu wodnego można stworzyć w wodoszczelnym pojemniku o wymiarach nie przekraczających 45 cm wysokości i średnicy. Idealne do tego są glazurowe pojemniki ceramiczne, jednak można je stosować tylko w miejscach, gdzie nie ma mrozu, ponieważ zamarzająca woda rozsadziłaby je. Na terenach, gdzie zimy są surowe, można je latem trzymać na dworze, a na okres od jesieni do wiosny umieścić pod dachem, co jednak wymaga opróżnienia pojemnika na czas przenoszenia.

Przez cały rok mogą stać na zewnątrz pojemniki metalowe i drewniane. Metalowe trzeba pomalować farbą kauczukową, ponieważ pozostawione bez warstwy ochronnej mogą szkodzić roślinom i rybom. Drewniane cebrzyki i balie na ogół dobrze trzymają wodę. Pod warunkiem jednak, ze zostały starannie namoczone i zdążyły napęcznieć. Również pojemniki z plastyku i włókna szklanego są wodoszczelne, ale – jako mniej miłe dla oka – mogą wymagać zamaskowania roślinami lub w inny sposób przy obsadzaniu pojemnika należy zachować równowagę między różnymi grupami roślin. Rośliny pokrywające powierzchnię wody, takie jak grzybienie, odcinają dostęp światła, które sprzyja rozwojowi glonów zmieniających kolor wody. Niektóre grzybienie dobrze rosną nawet w wodzie głębokości zaledwie 45 cm. Rośliny przybrzeżne, takie jak pałka drobna, tylko płytko zanurzone w wodzie, nadają miękkość krawędzi pojemnika. Natomiast rośliny całkowicie zanurzone pomagają oczyścić wodę i wzbogacają ją w teln, co ma szczególne znaczenie, jeśli zamierzamy hodować ryby.

Wpis zaczerpnięty z serwisu o kwiatach.

Jak można scharakteryzo­wać jednym zdaniem japoński ogród? Jest to pomniejszony obraz natury. Naszym zadaniem jest stworzenie miniaturowego krajobrazu, w którym wystę­pują naturalne, miękkie linie (unikamy geometrycznych podziałów), nieparzysta liczba elementów, kamienie przy­pominające potężne góry, oczka wodne niczym morza i jeziora, rośliny wyglądające na kilkusetletnie okazy. W ogrodzie trzeba też zazna­czyć element przemijania, następujące po sobie pory roku, zmieniające się nastroje. W większym ogrodzie można pokusić się o odwzorowanie klasycznego założenia japońskiego. Najważniejszą rzeczą będzie wyznaczenie| czterech stron świata,które zarazem utożsamiane sąz porami roku.

Na północy (odpowiadającej zimie) powinna się znaleźć niewielka góra (wzniesienie) ze źródełkiem i wolno płynącym strumieniem, ciemne bazaltowe skały i drzewa iglaste.

Na zachodzie(jesień) drzewa o kolorowych jesienią liściach, dynamicznie płynący strumień z kaskadą.

Na południu (lato) najważniejszy jest staw z wyspą, a nad nim rosnące czerwonolistne odmiany drzew.

Na wschodzie >(wiosna) sadzi się kwitnące wiśnie i inne ozdob­ne drzewa owocowe. Tak zaprojektowany ogród ma zapewnić szlachetność, zdrowie i długie życie.

Jako zasadę przyjmuje się sadzenie roślin pochodzących z Japonii i innych krajów Dalekiego Wschodu, a także gatunków rodzimych. Nie należy wprowadzać w Polsce do ogrodów japoń­skich roślin z innych konty­nentów, np. amerykańskich. Ważnym elementem krajo­brazu są też iglaste i liściaste drzewka bonsai, którym odpowiednim kształtowaniem nadajemy sylwetkę bardzo starych okazów. Mają one grube konary, często odsłonię­tą nasadę korzeni.

Elementem niezbędnym w naśladowaniu natury będą kamienie. Powinny być starannie dobrane, o natural­nych kształtach. Dla Japoń­czyków są symbolem trwało­ści, mieszkaniem bóstw. Z nieruchomością kamieni ma kontrastować płynąca woda, symbol wolności. Jednak wodę często zastępuje się żwirowym „morzem”, na którego powierzchni grabione są wzory fal.

Nastroju naszej aranżacji dodadzą z pewnością elementy dekoracyjne, dostępne w większych centrach ogrod­niczych: kamienne lub żeliw­ne lampy, pagody, ceramiczne postaci do bonsai, posążki Buddy. Możemy też pobawić się w skopiowanie napisów japońskich.